Jak czytać sprawozdania finansowe? cz. IV

Znowelizowana  ustawa   o  rachunkowości  wprowadziła  do  rocznego  sprawozdania finansowego nowy składnik, mianowicie zestawienie zmian w kapitale (funduszu) własnym (art. 48a). Celem ustawodawcy było wyłączenie przedmiotowych danych  z informacji dodatkowej, w celu ich systematyzacji i uszeregowania w ramach właściwej struktury bilansu. Zestawienie zmian w kapitale (funduszu) własnym ma charakter dynamiczny. Nie pokazuje stricte samej wartości poszczególnych składników kapitału (funduszu) własnego, ukazuje natomiast zmiany i wpływ głównych pozycji.

Wykazuje się w nim stany początkowe poszczególnych elementów kapitału (funduszu) własnego, a ich zmiany (zwiększenia i zmniejszenia z uwzględnieniem tytułów zmian) oraz stany końcowe. Stan początkowy kapitału (funduszu) własnego koryguje kwota dokonanych w roku obrotowym, w pozycji ,,zysk (strata) z lat ubiegłych” korekty błędów podstawowych. Zestawienie kończy informacja o proponowanym podziale zysku lub pokrycia straty*.

Interpretacja podstawowych pozycji zestawiania zmian w kapitale (funduszu) własnym  nie powinna stanowić większego wyzwania. Inaczej ma się sprawa z pojęciem korekty błędów podstawowych. Nikt nie jest nieomylny, tym bardziej księgowi. Wydaje mi się, że nie trudno popełnić błąd gdy przez ustawowe 48 godzin tygodnia pracy, widzi się jedynie  same cyferki i przyporządkowuje się do odpowiedniej rubryki. Dla mnie dokumenty księgowe oraz ich zapisy w programie księgowym wyglądają jak Trailer do Matrix Reaktywacja. W tym momencie ustawodawca przychodzi księgowym z pomocą. Zgodnie z art. 54 ust 3 ustawy o rachunkowości ,, Jeśli w danym roku obrotowym lub przed zatwierdzeniem sprawozdania finansowego za ten rok obrotowy jednostka stwierdziła popełnienie w poprzednich latach obrotowych błędu podstawowego, w następstwie którego nie można uznać sprawozdania finansowego za rok lub lata poprzednie za spełniające wymagania określone w art. 4 ust. 1(czyli przedstawienia sytuacji finansowo-majątkowej w sposób rzetelny i prawidłowy),  to kwotę korekty spowodowanej usunięciem tego błędu odnosi się na kapitał (fundusz) własny i wykazuje jako „zysk (strata) z lat ubiegłych”. W jednostkach, których sprawozdanie finansowe podlega badaniu przez biegłego rewidenta, błędy te wykazuje się również w zestawieniu zmian w kapitale własnym. Pozwala to na ustalenie wpływu błędów podstawowych na poziom kapitału własnego na początek i koniec okresu sprawozdawczego. Muszę przyznać, iż poplątane to troche jak projekt ustawy 😉

Piszę  jednak o błędach podstawowych, ponieważ czasami w praktyce księgowi, zwłaszcza ci nader kreatywni mogą celowo tworzyć błędy podstawowe (np. zawyżanie wyceny aktywów lub zaniżanie wyceny zobowiązań), celem dezinformacji   potencjalnych inwestorów. Dlatego warto również sprawdzić wiarygodność oraz renomę firmy audytowej, przeprowadzającej badanie sprawozdań finasowych.

W kolejnym odcinku z cyklu Jak czytać sprawozdania finansowe ? poznamy kolejny i ostatni element sprawozdań finansowych-informację dodatkową. Po zapoznaniu się z obligatoryjnymi pozycjami sprawozdania finansowego, przejdziemy do praktycznej analizy sprawozdania finansowego przykładowej spółki z warszawskiego parkietu.

* Jerzemowska M.  Kształtowanie struktury kapitału w spółkach akcyjnych PWN Warszawa 1999

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *