Jak czytać sprawozdania finansowe? cz. V

W myśl artykułu 45 ust. 2 pkt. 3 ustawy z dnia 9 września 1994 r. o rachunkowości, Informacja dodatkowa, będąca obligatoryjnym elementem rocznego sprawozdania finansowego, składa się z dwóch części:

1. Wprowadzenie do sprawozdania finansowego,

2. Dodatkowe informacje i objaśnienia.

Wprowadzenie do sprawozdania finansowego obejmuje wszystkie informacje, które pozwalają na identyfikację firmy oraz przyjętej przez nią polityki rachunkowości. Każdy podmiot rynkowy, niebędący organem rządowym, powinien ukształtować własną politykę rachunkowości, czyli zasady finansowe, według których prowadzone są księgi rachunkowe. Obszar ten w szczególności obejmuje: ustalenie zasad wyceny aktywów i pasywów, stosowane zasady amortyzacji, podział kosztów działalności, sposób prowadzenia ksiąg rachunkowych, dokumentowanie operacji dowodami księgowymi, opis metodyki przechowywania i przetwarzania dokumentów księgowych etc.

Zazwyczaj za ten odcinek organizacji biznesu odpowiedzialne są służby księgowe oraz szef finansowy firmy. Przejrzyste reguły polityki rachunkowości w danej jednostce z pewnością przemawiają za jej wiarygodnością. Ustawa o rachunkowości względnie nakazuje organizacjom trzymanie się raz przyjętych zasad rachunkowości, w rzeczywistości jednak nie zawsze firmy stosują się do tego zalecenia. Brylowanie oraz nadmierna kreacja polityki rachunkowości w danej jednostce (jeśli śladem za zmianami nie idzie np. zmiana organizacji prawnej) może nie przemawiać na jej korzyść. Zwyczajnie firma w oczach potencjalnych inwestorów staje się, lekko rzecz ujmując-podejrzana.

Druga część informacji dodatkowej pod tytułem Dodatkowe informacje i objaśnienia powinna zawierać informacje dotyczące:

  • organu spółki i jej władz,
  • istotnych zdarzeń z lat ubiegłych, które zostały ujęte, w sprawozdaniu finansowym za dany rok obrotowy, a także w nim nieujęte, gdyż wystąpiły w dniu bilansowym,
  • informacje zawierające opis, w przypadku niepewności co do możliwości kontynuowania działalności przez jednostkę, planowanych lub podjętych działań mających temu przeciwdziałać,
  • proponowany podział wypracowanego zysku bądź pokrycia straty,
  • szczegółowy opis pozycji, które zostały przedstawione w bilansie, rachunku zysków i strat oraz rachunku przepływów pieniężnych, a także zestawieniu zmian w kapitale (funduszu) własnym.

Często firmy w tej części sprawozdania finansowego prezentują dodatkowo informacje, które pozwalają potencjalnym inwestorom na ocenę sytuacji finansowo-majątkowej. Mowa tu o analizie finansowej spółki, opisie zamierzeń inwestycyjnych, planach restrukturyzacji czy poszerzenia obszaru działalności, szansach i zagrożeniach działalności firmy oraz branży w jakiej działa etc. Zamieszczona na kilkunastu stronicach rocznego sprawozdania finansowego jednostki, informacja dodatkowa powinna stanowić istotne uproszczenie interpretacyjne dla zewnętrznych odbiorców sprawozdania.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *