Mobbing w pracy

Ze zjawiskiem mobbingu możemy mieć do czynienia wszędzie tam, gdzie ludzie przerabiają ze sobą w grupie przez dłuższy czas. Gdzie jednak kończą się zwyczajne kłótnie współpracowników czy polecenia szefa, a zaczyna mobbing?

Co to jest mobbing?

Według Międzynarodowej Organizacji Pracy mobbing to obraźliwe zachowanie poprzez mściwe, okrutne, złośliwe lub upokarzające usiłowanie zaszkodzenia jednostce, lub grupie pracowników (…), którzy stają się przedmiotem psychicznego dręczenia[1]. Pojęcie to jest stosunkowo nową instytucją polskiego prawa pracy – jej regulacja została wprowadzona do kodeksu pracy dopiero od 1 stycznia 2004r.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 943 § 2 k.p. mobbing oznacza działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika, wywołujące u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej lub mające na celu poniżenie lub ośmieszenie, izolowanie go lub wyeliminowanie z zespołu pracowników.

Pracownik, u którego mobbing wywołał rozstrój zdrowia, może dochodzić od pracodawcy odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę, zaś pracownik, który na skutek mobbingu rozwiązał umowę o pracę, ma prawo dochodzić od pracodawcy odszkodowania w wysokości nie mniejszej niż minimalne wynagrodzenie za pracę.

H.Szewczyk uważa, że mobbing w miejscu pracy lub w związku z praca polega na wrogim i nieetycznym, systematycznie powtarzającym się zachowaniu, skierowanym wobec jednej lub kilku osób, którego rezultatem jest psychiczne, psychosomatyczne i społeczne „wyniszczenie” pracownika. „Szczególnie ważny jest w tym przypadku aspekt zdrowotny całego zagadnienia, co odróżnia zjawisko mobbingu od zwyczajnego konfliktu. Pod wpływem mobbingu osoby poszkodowane zostają zepchnięte w beznadziejność, bezradność i tracą możliwość obrony”[2].

Do najczęstszych działań, zaliczanych do mobbingu, zalicza się min. ciągłe krytykowanie wykonywanej pracy bądź życia prywatnego pracownika, ustne groźby i pogróżki, aluzje, unikanie przez przełożonego rozmowy z ofiara, mówienie źle za plecami pracownika, rozsiewanie plotek. Ponadto do cech charakterystycznych dla mobbingu należy zaliczyć: naruszanie godności osobistej pracowników, podważanie ich kompetencji zawodowych, niedotrzymywanie obietnic, wprowadzanie zbytniego stresu i izolowanie od pozostałych współpracowników w celu upokorzenia.

Należy nadmienić, że wachlarz metod i technik stosowanych w mobbingu jest niezwykle szeroki i obejmuje zarówno metody o bardzo drastycznym charakterze, jaki i przyjmuje postać subtelnej manipulacji osobą i jej otoczeniem. Cechą charakterystyczną każdej z nich jest celowe i świadome działanie na szkodę wybranej ofiary.

[1] Zob. „Czym jest mobbing”, www.mobbing.pl

[2] H.Szewczyk „Molestowanie seksualne i mobbing w miejscu pracy lub w związku z pracą – nowe wyzwania dla polskiego prawa pracy”, PiZS 2002/6/2 –t.3

2 comments

  1. Tylko nie zawsze jest możliwość udowodnienia pracodawcy, że stosuje on takie nieetyczne techniki. Często współpracownicy zwyczajnie boją się o swoją pracę i tolerują takie zachowanie, a nierzadko gdy przychodzi do wyjaśnienia sprawy w najlepszym wypadku nie mówią nic, a w najgorszym pogrążają oskarżyciela.

  2. Zgadzam sie z P.Darkiem. Dzisiejszy okres bezrobocia stwarza tak dolujaca sytuacje ze w dniu lub dniach znecania sie przelozonego nad dana osoba sprawia ze czlowiek jakos to przetrzyma ale w wolnym dniu to odchoruje prawie dwu krotnie ale gdzie mozna znalesc jakos pomoc bo to jest bardzo trudna sprawa bo czlowiek jest sam i niema szans na wsparcie wspojpracownikow bo sie boja o strate pracy . pozdrawiam

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *